Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Νίκη στη μπάλα ήττα στο μπάσκετ

Στα 2 τελευταία παιχνίδια του 2011 είχαμε μία νίκη κ μία ήττα.

Στο ποδόσφαιρο κερδίσαμε την Δόξα Δράμας 2-0, πραγματοποιώντας μία πολύ μέτρια εώς κακή εμφάνιση από την οποία το μόνο που κρατάμε είναι οι 3 βαθμοί.

Στο μπάσκετ χάσαμε από τον συμπολίτη με 92-87 σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες και στα δεδομένα πλέον φαλτσοσφυρίγματα των διαιτητών εννοείται εναντίον μας...


'Αρης - Δόξα 2-0
Για το ποδόσφαιρο δεν έχουμε να πούμε πολλά. Η ομάδα κέρδισε όχι κ τόσο εύκολα τη χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος. Αν δεν κερδίζαμε το χθεσινό ματς θα είχαμε σοβαρό πρόβλημα επομένως δε μπορούμε να χαρούμε ιδιαίτερα γι'αυτή τη νίκη, ήταν δεδομένη.

Η εμφάνιση ήταν μία από τα ίδια. Ο λιγοστός κόσμος που βρέθηκε στο γήπεδο μάλλον έφυγε απογοητευμένος παρά χαρούμενος από αυτά που είδε.

Και πως να είναι χαρούμενος με αυτά που βλέπει. Δεν είναι ότι οι παίχτες δεν προσπαθούν ή δεν έχουν διάθεση, είναι ότι δε μπορούν να κάνουν το κάτι παραπάνω. Ειδικά στο χώρο του κέντρου είχαμε μεγάλο πρόβλημα για άλλη μία φορά.

Οι πιο πολλοί τα έχουν με τον Τόχα. Θα συμφωνήσω ότι ο Τόχα δεν μπορεί να προωθήσει το παιχνίδι και αναλώνεται σε πάσες προς τα πίσω με αποτέλεσμα να καθυστερεί το παιχνίδι της ομάδας κ να κουράζει τον κόσμο. Δε μπορώ όμως να μην αναγνωρίσω ότι ο παίχτης προσπαθεί κ τρέχει σε όλο το 90λεπτο προσπαθώντας για το καλύτερο. Απλά δε μπορεί το κάτι παραπάνω.

Τα κακό είναι ότι η ομάδα δε δείχνει σημάδια βελτίωσης και αυτό μας γεμίζει απαισιοδοξία. Βέβαια ο προπονητής μας είδε βελτίωση... που την είδε δεν ξέρω...

Πάοκ - Άρης 92 - 87
Νωρίτερα το απόγευμα χάσαμε στο μπάσκετ ένα ματς που θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αν είμασταν λίγο πιο προσεχτικοί. Για άλλη μία φορά δε μπορούμε να διαχειριστούμε σωστά ένα παιχνίδι στο οποίο είμαστε μπροστά στο σκορ.

Τόσο στο 2ο δεκάλεπτο όπου από το +9 βρεθήκαμε πολύ γρήγορα στο -2 όσο κ στο τέλος όπου καταφέραμε να πάμε στο +3 και δεχτήκαμε ένα 7-0 κ βρεθήκαμε στο -4.

Το παιχνίδι χάθηκε διότι δεν παίξαμε καθόλου καλή άμυνα. Καταφέραμε να φάμε 92 πόντους από μία πολύ μέτρια ομάδα ενώ δεν έχουμε φάει φέτος τόσους πόντους από πολύ καλύτερες ομάδες.

Σε αυτό έπαιξε ρόλο κ ο τραυματισμός του Μπόγρη ύστερα από τάκλιν του Ντικούδη!!! Χάσαμε τον καλύτερο ψηλό μας από την αρχή του παιχνιδιού και αναγκαζόμασταν να παίζουμε με τον Κρούσιτς ο οποίος απλά δεν υπάρχει ως παίχτης.

Δεν θέλω να σταθώ στη διαιτησία αλλά για ακόμη μία φορά μέσα στο κρατικό ήταν προκλητικά εναντίον μας. Φαίνεται ότι τα καφριλίκια των μπαοκτζήδων έχουν αποτέλεσμα. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς πως γίνεται να τρώει τεχνική ποινή ο Δαμιανίδης στο ημίχρονο επειδή παρέδωσε ένα μπουλόνι που του πέταξαν στη γραμματεία!!!

Ούτε πως σφυρίχτηκε το ανύπαρκτο αντιαθλητικό φάουλ στον Τζέιμς 20 δευτερόλεπτα πριν το τέλος του αγώνα κ ενώ χάναμε με 2 πόντους, κόβοντας κάθε ελπίδα μας για τη νίκη. Τέτοιο αντιαθλητικό φάουλ δεν έχω ξαναδεί να σφυρίζεται...

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε... 30 Δεκεμβρίου 2011 - 11:13 π.μ.

Στο ποδοσφαιρο δεν εγινε κατι. Απλα πηραμε 3 βαθμους και την καταλληλη ψυχολογια. Και παλι η ομαδα ηταν χαλια, απεναντι στη μακραν χειροτερη ομαδα του πρωταθληματος. Μπραβο παντως στον Ουμπιντες, το παιδι δουλευει παρα πολυ, αυτος ειναι ο ηγετης, οχι σαν κατι αλλους.

Στο μπασκετ μου αρεσαν πολυ ο Τζειμς και ο Τσαλδαρης, και στο πρωτο ημιχρονο ηταν πολυ καλος στην αμυνα ο Μαλντροου. Ατυχια με Μπογρη. Ο Κρουσιτς ειναι μακραν ο χειροτερος παικτης στην ομαδα.

Sifakis3