Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

ΆΡΗΣ - Ηλυσιακός 84 - 79 κ η επιστροφή του Σούμποτιτς

Όσοι βρεθήκαμε το Σάββατο το απόγευμα στο Παλέ μας βγήκε για άλλη μία φορά η ψυχή για να κερδίσουμε τον Ηλυσιακό στην παράταση.

Πάλι καλά να λέμε διότι αν χάναμε (κ προσπαθήσαμε ιδιαίτερα προς αυτό) η κατάκτηση κάποιας θέσης στην 1η 4άδα θα ήταν σχεδόν αδύνατη.

Για άλλη μία φορά ένα εύκολο αγώνα που στο μεγαλύτερο μέρος του κερδίζαμε κ διαφορά πάνω από 10 πόντους το κάναμε ντέρμπι κ κοντέψαμε να το χάσουμε.

Επόμενο ήταν λίγο μετά τη λήξη του αγώνα να ανακοινωθεί η απομάκρυνση του Ντρούκερ. Ως αντικαταστάτης του έρχεται ο Λευτέρης Σούμποτιτς (με βοηθό τον Παπαχατζή) και μαζί του πολλές αντιδράσεις...

Για όσους λέγανε ότι ο Super3 στηρίζει τυφλά τον Δαμιανίδη ας το ξανασκεφτούν...


Για το παιχνίδι έχω βαρεθεί να γράφω τα ίδια κ τα ίδια. Λάθη χωρίς πίεση, επιθέσεις στηριγμένες σε ατομικές προσπάθειες, άμυνα με τα μάτια, άπειρες χαμένες βολές.

Γενικά αυτή η αστάθεια της ομάδας μέσα στο ίδιο παιχνίδι δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Έχει συμβεί πολλές φορές κ τις περισσότερες το πληρώσαμε. Προχθές δεν το πληρώσαμε διότι από τη μία ήμασταν τυχεροί κ από την άλλη ο Ηλυσιακός είναι ομάδα Α2. Θυμίζω όμως ότι κ στον 1ο γύρο τον κερδίσαμε κ πάλι στην παράταση...

Ο Ντρούκερ
Όπως έγραψα κ μετά την ήττα από τη Γκέτινγκεν, δε μπορείς να τα φορτώσεις όλα στον προπονητή. Δεν φταίει μόνο αυτός. Ο Ντρούκερ προσπάθησε να περάσει ένα διαφορετικό στυλ παιχνιδιού από αυτό που είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια, με γρήγορο μπάσκετ, πολύ τρέξιμο κ δίνοντας βάση κυρίως στην επίθεση κ όχι στην άμυνα.

Αν κ η ομάδα ξεκίνησε δυνατά τη χρονιά γεμίζοντας μας όλους αισιοδοξία, φάνηκε στην πορεία ότι χωρίς το κατάλληλο υλικό δε μπορεί να παίξει το μπάσκετ που ήθελε ο Ντρούκερ. Είναι αλήθεια πάντως ότι υπήρχαν στιγμές που είδαμε πολύ ωραίο μπάσκετ. Υπήρξαν όμως κ στιγμές που τραβούσαμε τα μαλλιά μας με αυτά που βλέπαμε. Κ ήταν πολύ περισσότερες από τις άλλες...

Επιστροφή του Σούμποτιτς
Να σας πω την αλήθεια ο Σούμποτιτς ήταν ο αγαπημένος μου παίχτης (φυσικά μετά τον Γκάλη) στα χρόνια της αυτοκρατορίας. Μου ήταν ιδιαίτερα συμπαθής ακόμη κ όταν έφυγε από την ομάδα.

Ως προπονητής βέβαια δεν είναι κ κάτι το ιδιαίτερο. Ειδικά τα τελευταία χρόνια δεν έχει κάνει κ κάτι το σημαντικό. Δεν ξέρω αν είναι καλή επιλογή αλλά αυτή τη στιγμή στην αγορά δεν υπήρχε κ κάτι καλύτερο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Ντρούκερ έπρεπε να απομακρυνθεί...

Βγαίνουν λοιπόν οι Σουπεράδες κ αντιδρούν έντονα στην πρόσληψη του Σούμποτιτς χαρακτηρίζοντας τη... ντροπή! Για ένα γεγονός που συνέβη πριν από 13-14 χρόνια το οποίο να σας πω την αλήθεια ούτε το θυμάμαι...

Και ρωτάω εγώ, ανεξάρτητα με το τι μπορεί να είχε γίνει πριν 14 χρόνια, είναι στάση αυτή των οπαδών μιας ομάδας που υποτίθεται ότι αγαπάνε την ομάδα;

Είναι δυνατόν;

Και που είναι η στήριξη των σουπεράδων στην ομάδα φέτος που στο πέταλο στο Παλέ μαζεύονται 100 άτομα με το ζόρι;

Και από που κ ως που ένας σύνδεσμος οπαδών έχει λόγο στην πρόσληψη προπονητή στην ομάδα;

Το μεγαλύτερο λάθος του συνδέσμου είναι ότι χώνεται σε πράγματα που δεν θα έπρεπε να το κάνει κ βάζει το σύνδεσμο πιο πάνω από την ομάδα.

Όχι φίλοι μου, ο Άρης είναι πιο πάνω από τον σύνδεσμο κ από κάθε σύνδεσμο.

Και για όσους λέγατε ότι η στήριξη του super3 στον Δαμιανίδη ήταν τυφλή για ξανασκεφτείτε το. Δυστυχώς αναμένονται δύσκολες καταστάσεις...

0 σχόλια: