Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Υψηλές πτήσεις

Δύο μέρες έμειναν από το πιο σημαντικό παιχνίδι της σύγχρονης ιστορίας του Άρη.

Την Πέμπτη το βράδυ οι παίχτες μας έχουν την δυνατότητα να γράψουν τα ονόματα τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ομάδας και η ομάδα να περάσει για πρώτη φορά στους 32 του Europa League.

Ε, δεν πιστεύω να αφήσουμε τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη;

Πριν από αυτό όμως η ομάδα του μπάσκετ αγωνίζεται στην παγωμένη Ουκρανία στην προσπάθεια της κ αυτή να περάσει στην επόμενη φάση του Europa Cup.

Αζόφμας - Άρης (Τρι 14/12 στις 18:00)
Ξεκινάω από το μπάσκετ μια κ ο αγώνας θα γίνει σε μόλις 5 ώρες από τώρα.

Γνωρίζω ότι το μπάσκετ το έχετε οι περισσότεροι γραμμένο... Δεν θα σας κατηγορήσω διότι κ εμένα εμφανίσεις σαν αυτές με τον Παναθηναϊκό με τρελαίνουν (γι'αυτό δεν έγραψα κ post για τον αγώνα). Όχι ότι δεν περίμενα να χάσουμε αλλά ήθελα να το παλέψουμε το ματς παραπάνω. Η πικρή αλήθεια είναι όμως ότι η διαφορά των 2 ομάδων είναι πάρα πολύ μεγάλη. Είναι τόσο μεγάλη που κ να χάσεις με 30 πόντους διαφορά πάλι καλά να λες...

Αυτό όμως δεν δικαιολογεί την αδιαφορία που δείχνουν οι περισσότεροι για την ομάδα. Και άντε να είσαι αδιάφορος είναι δικαίωμα σου, αλλά να μην πατάς στο γήπεδο, να μην βλέπεις καν τους αγώνες κ να κράζεις κ να κρίνεις έχοντας μέσα στο μυαλό σου τις ένδοξες στιγμές του παρελθόντος, για μένα είναι γελοίο...

Τέσπα, σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να καθαρίσουμε την πρόκριση στην επόμενη φάση. Είτε κερδίζοντας είτε χάνοντας με λιγότερους από 12 πόντους. Το παιχνίδι δεν έχει τηλεοπτική μετάδοση, μόνο ραδιοφωνική από το AriFm ή livescore από το site του Eurocup. Καλή μας τύχη.

Μιχάλης Σηφάκης
Από το Σάββατο ήθελα να πω κάνα δύο λογάκια για τον Σηφάκη αλλά κρατιόμουνα. Τελικά τα γράφω σήμερα. Κατά τη γνώμη μου λόγω του Σηφάκη χάσαμε 2 βαθμούς στον Βόλο. Δεν είναι μόνο το τραγικό γκολ που έκανε δώρο στον αντίπαλο. Σε κάθε στημένη φάση ή σέντρα πήγαινε η καρδιά μας στην Κούλουρη... Κέρδιζαν κόρνερ κ ένιωθα σαν να κέρδισαν πέναλτι...

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό φέτος. Σε πολλά γκολ ευθύνεται ο Μιχάλης κ κρεμάει τη κατά τα άλλα καλή αμυντική γραμμή. Ελπίζω να ξαναβρεί τη φόρμα του διότι μας έχει ήδη στοιχίσει πολλούς βαθμούς.

Το σημαντικότερο της ιστορίας μας
Ναι για μένα είναι το παιχνίδι με τη Ρόζενμποργκ είναι το σημαντικότερο της ιστορίας μας. Και οι 4 τελικοί κυπέλλου που πήγαμε ήταν σημαντικοί, και άλλα ματς που παίξαμε ήταν σημαντικά  άλλα όχι τόσο. Τα κέρδη από μια επικείμενη ευρωπαϊκή πρόκριση θα είναι πάρα πολλά.

Να γράψω τα τετριμμένα δεν νομίζω να χρειάζεται. Ο Κούπερ κ οι παίχτες ξέρουν τι πρέπει να κάνουν κ ελπίζω να τα καταφέρουν. Η αντίπαλη ομάδα δεν είναι κ κάτι φοβερό. Το κίνητρο κ μόνο που έχουμε θα πρέπει να είναι αρκετό για νικήσουμε.

Πέρα όμως από τους παίχτες κ εμείς οι οπαδοί θα πρέπει να τα δώσουμε όλα την Πέμπτη. Αν κ θα έχει τόσο ψωφόκρυο που δε νομίζω να κάτσει κανείς στη θέση του έστω κ για λίγο. Το παιχνίδι θα θέλει σίγουρα μεγάλη υπομονή.

Ετοιμάστε λοιπόν σκούφους, κασκόλ, γάντια, αδιάβροχα... (όχι δεν θα πάμε για σκι) κ φυσικά ραδιοφωνάκια γιατί μας ενδιαφέρει κ το τι θα γίνεται στο άλλο παιχνίδι.

Θέλετε να σας πω τι πιστεύω ότι θα συμβεί την Πέμπτη; Μπα άσε δεν το λέω για γούρι...

4 σχόλια:

KANTHAR0S είπε... 14 Δεκεμβρίου 2010 - 1:26 μ.μ.

Μην είσαι τόσο αυστηρός με τον Σηφάκη. Να θυμάσαι πάντα ότι τίποτα δεν είναι τόσο κακό ώστε να μην μπορεί να γίνει χειρότερο.

Σκέψου να είχαμε τον Τζόρβα...

Ανώνυμος είπε... 14 Δεκεμβρίου 2010 - 1:49 μ.μ.

Υπομονή την Πέμπτη και όλα θα πάνε καλά θα μπεί η μπάλα στο πλεχτό.Μην φοβόμαστε την Ρόζεμποργκ η έδρα είναι αήττητη χρόνια τώρα...!


Red ποιός ασχολείται με ξένες εφημερίδες να μας ενημερώσει τί γίνεται με τους Λεβερκουζιανούς μας είχανε υποσχεθεί τα παιδιά οτι θα τα δώσουνε όλα!!

geokampour

RedDragon είπε... 14 Δεκεμβρίου 2010 - 2:00 μ.μ.

Λογικά μιλώντας, τη Λεβερκούζεν δεν την συμφέρει να περάσει η Αθλέτικο διότι μπορεί να την ξανασυναντήσει κάποια στιγμή στο μέλλον...κ ας μη γελιόμαστε είναι πολύ πιο δύσκολος αντίπαλος από εμάς...

Εγώ πιστεύω θα κερδίσουν οι Γερμανοί...

Τη Ρόζενμποργκ δε νομίζω να τη φοβάται κανένας... τον κακό Άρη φοβόμαστε...